Millî takımın takviminde neden hep Romanya var?

İlk maçın ötesine uzanan ilişki

Türkiye’nin ilk A millî rakibi Romanya’ydı. 26 Ekim 1923’te Taksim Stadı’nda 2–2 biten maçın iki golünü Zeki Rıza Sporel attı. Futbol tarihine ilgi duyanların bildiği bu başlangıcın daha az konuşulan bir devamı var: Romanya, 27 maçla arşivde en sık karşılaştığımız ülke. İlk sırada olmasının nedeni yalnız ilk maçın hatırası değil, sonraki kuşaklarda da takvime tekrar tekrar girmesi.

Hatırladığımız maçlarla oynadığımız maçlar

Millî takım deyince akla önce Dünya Kupası ve Avrupa Şampiyonası geliyor. Oysa bu yazının 656 maçlık arşivinde 277 hazırlık ve 275 eleme karşılaşması var. Birlikte bütün maçların yüzde 84,1’i. Dolayısıyla en sık rakipler listesini büyük turnuvalardaki unutulmaz gecelerden hareketle tahmin edersek yanılabiliriz.

Romanya’nın ardından Bulgaristan 25 maçla geliyor. Yakın ülkelerle hazırlık oynama imkânı, bölgesel ilişkiler ve eleme kuraları bu tekrarın olası parçaları. Bunların ayrı ayrı ne kadar etkili olduğunu toplam sayıdan çıkaramıyoruz; ama listeyi yalnız rakibin gücüyle açıklamanın neden eksik kalacağını görüyoruz.

Sıklık başka, önem başka

Almanya’yla 22; Polonya, Avusturya ve İtalya’yla 18’er maç var. Hırvatistan’ın 2008’de, Avusturya’nın 2024’te tek bir maçla bıraktığı izse bu toplamların çok ötesinde hissedilebiliyor. Çok karşılaşmak ne daha zor rakip olmak ne de daha büyük hatıra bırakmak anlamına geliyor.

Bu yüzden rakip arşivini yalnız bir galibiyet sırası gibi okumak yerine, hangi dönemde ve hangi organizasyonda karşılaşıldığını birlikte izlemek daha yararlı. Romanya’nın uzun hikâyesi de orada açılıyor: Aynı ülke, farklı kuşakların hazırlıklarında ve resmî takviminde yeniden yer bulmuş. İlk maçı bilmek başlangıcı anlatıyor; 27 maçı incelemek ilişkinin nasıl devam ettiğini.

En sık rakip, en kolay rakip değildi

En az on maç oynanan 30 rakip arasında en yüksek galibiyet oranı Moldova karşısında: 12 maçta 10 galibiyet, yüzde 83,33. En düşük oranı iki rakip paylaşıyor: İtalya’ya karşı 18, İngiltere’ye karşı 11 maçta galibiyet yok; ikisinde de yüzde 0. Bu karşılaştırma, Romanya’yla sık karşılaşmanın onu en rahat kazandığımız rakip yapmadığını gösteriyor.

On maç sınırı, bir veya iki karşılaşmadaki tesadüfi sonuçları azaltıyor; rakipleri bütünüyle eşitlemiyor. Hazırlık maçlarının payı, karşılaşmaların hangi yıllarda oynandığı ve takımların o dönemki gücü farklı. Bu yüzden oranları bugünkü iki takım arasındaki kazanma ihtimali olarak kullanmadık.

Gollerde de başka rakipler öne çıktı

Aynı eşikle, en çok maç başına golü Moldova karşısında bulduk: 12 maçta 31 gol, maç başına 2,58. En çok gol yediğimiz ortalama İngiltere karşısında: 11 maçta 33 gol, maç başına 3. Ham toplam yerine ortalama kullanmak, sık oynanan rakibin sırf maç sayısı yüzünden listenin başına geçmesini önlüyor.

Tek bir farklı yenilgi, on maçlık serinin ortalamasını hâlâ ciddi biçimde etkileyebilir. Bu yüzden tabloda maç ve gol toplamlarını da bıraktık. Romanya’nın hikâyesi en yüksek veya en düşük değerden çok, ilk millî maçtan başlayıp uzun yıllar tekrar eden bir rakip olmasında. Başarı ve zorluk sorularıysa başka sıralamalar gerektiriyor.